|
سهحهرگــــــــا،
ڕێڕهوێكی
سهرزهمینێ
مــهتهڵوێژانه
دیم یهكـــــــــێ
دهدوێنێ:
كه
ئهی سۆفی شهڕاب
ساتێ دهبێ
ساف
لـه
شووشهیدا،
به چل شهو
ڕهنگ ههڵێنێ
خودا
لهو خهرقهیه
بێزاره ســــــــهدجار
له
وهی ســـهد
بوت له سۆرانی
دهرێنێ!
گــــــهر
ئهنگوستی
سولهیمانی
نهبووبا
چ
كهڵكێكی دهبـــــــــوو
نهخشی نگینێ؟
ئــــهگهرچی
چـــــــاكه
نێوێكی نهماوه
بهجێ
بێنـــــــه
نیـــــــــازی
نازهنینێ!
ئهگهرچی
ڕهسمی جوانان
توندخوویی
یه
چ
ناقهومێ كه
ســــــــــارێژ
كهی برینێ
وهره
ئهی خــــــاوهنی
خهرمانی خێره
دڵی
هێشــــــووچنێ
خۆش كه، به
چینێ
دهروون
ڕهش داگــهڕا،
تۆ بڵێی له
غهیبا
چـــــــــرایهك
هـهڵبكا خهڵوهت
نشینێ
ڕێگهی مــــــهیخانه
كـوێ یه تا
بپرسم:
له
چارهی كــــارهكهم،
چـۆنی دهبینێ
بهدی
ناكهم له
كهسدا هـهستی
خـۆشیی
نه
دهرمــــــــانی
دڵێـك و دهردهدینێ
نه
«حافز» حازره
بۆ دهرس و خهڵوهت
نه
زانـــــــــــا
خاوهنی عیلمولیهقینێ!
وهرگێڕانهوه:
هێرش
• • •
|