عیشقه‌ ته‌نیا ڕێنوێنی ڕێڕه‌وان
غه‌زه‌ل: حافزی شیرازی

عیشقه‌ ته‌نیا ڕێنوێنی ڕێڕه‌وان
ئاوی چاوم ڕشته‌سه‌ر رێگه‌ی ئه‌وان

یا وه‌ها به‌، مه‌قسه‌دی خۆت ون بکه‌ی
یا له‌ خۆڕا مه‌بڕه‌ ڕێی پێچ و گه‌وان

ئه‌زقه‌زا"به‌رم ناده‌ی" دروسته، نه‌ک "سه‌رم ناده‌ی"!
س. چ. هێرش

سه‌باره‌ت به ساخکردنه‌وه‌ی ئه‌و نیوه‌دێڕه‌ی وه‌فایی که‌ له‌ سه‌ر پێڕگ(فه‌یسبووک)ی کاک "ناسری حیسامی"م چاوپێکه‌وت، وام به‌ باش زانی به‌ کورته‌ نووسراوه‌یه‌ک، هه‌م وه‌ڵامێکی کاک ناسری به‌ڕێزم دابێته‌وه‌ و، هه‌میش سه‌رجه‌می غه‌زه‌له‌که‌م ‌بۆ هۆگر و لایه‌نگرانی وه‌فایی ساخ کردبێته‌وه‌.

غه‌زه‌ل: جامی جه‌م
حافزی شیرازی
.


ساڵه‌های ساڵ، دڵ له‌ من، جامی جه‌می داوا ده‌کرد
خۆی که‌ بووی، داوای له‌ بیانی ئه‌وسه‌ری دونیا ده‌کرد

ڕاستکردنه‌وه‌ و شیکردنه‌وه‌ی(شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ)ی وه‌فایی
س. چ. هێرش

1
تایێکی ڕیشه‌یی دڵ، به‌ نووکی غه‌مزه‌ دادا
ده‌ستێکی بۆ سه‌ما برد ڕووبه‌ندی ماهی لادا
نافه‌ی گوڵی عه‌یان بوو، عه‌تری به‌ ده‌م سه‌با دا
باریک و لووس و ناسک، دوو زولفی خاوی بادا
وه‌ک شاخی گوڵ به‌ لا دا، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

نا، براله‌، واله‌"هێمن" نه‌بووه‌!
ئه‌و رۆژانه‌(24 ی ئاوریلی 2011) له ‌لایه‌ن هاوڕێی خۆشه‌ویستم کاک ‌هێدی ئیمه‌یلێکم پێگه‌یشت که‌ تێیدا ئه‌و پرسیاره‌م لێکرابوو: "ئه‌رێ قه‌تت بیستووه‌، یان ده‌ جێیه‌کیدا خوێندووته‌وه‌ که‌ هێمن نازناوی شێعری له‌ سه‌ره‌تادا "واله‌" بووبێ و هه‌ژاریش "شه‌یدا"؟

تۆڵه‌ی جودایی
ســــاقیا، ڕووم تێکه‌وه‌، ڕووم تێکه‌وه
‌نه‌خته‌ نه‌خته‌، نامه‌وێ بۆم تێكه‌وه

لێم مه‌پرسه‌ کێم؟ چ کاره‌م کوێنده‌ریم؟
لێم گه‌ڕێ چیم هه‌نده‌ریم یا موشته‌ریم؟

غه‌زه‌ل: زیندانی ئه‌وین
پێشکێشی هاوڕێیه‌کی خۆشه‌ویست بێ که‌ نامه‌ و نووسراوه‌که‌ی بوو به‌ هۆی هه‌وێنی ئه‌و غه‌زه‌له‌:


تا که‌ به‌ژنت باده‌ده‌ی، چۆن چه‌شنی لاولاوت نه‌بم؟
یا که‌ ده‌دوێی، مه‌ستی زار و عه‌تری هاڵاوت نه‌بم؟

سه‌مفۆنیی کابووکێ
(یادێک له‌ مامۆستا هێمن و شێعری چیمه‌ن)

له‌ مانگی گه‌لاوێژی 1358ی هه‌تاوی(1979) ده‌سته‌یه‌کی هونه‌ری به‌ سه‌رپه‌رشتی کاک «ئیقباڵی حاجبی» له‌ شاری سنه‌وه‌ دێنه‌ مهاباد و ماوه‌ی چه‌ند ڕۆژان شانۆیه‌کی مۆسیقایی به‌ نێوی (سه‌مفۆنیی کابووکێ) پێشکێش ده‌که‌ن که‌ له‌ کۆڕی نێوبراودا کاک «عه‌زیزی شاروخ»یش به‌شدار ده‌بێ.

نامه‌یه‌کی مامۆستا هێـمن
برای خۆشه‌ویست کاک عه‌زیز*
له‌مێژه‌ نامه‌ پڕ سۆزه‌که‌ت و دیارییه‌ جوانه‌که‌تم پێ گه‌یشتووه‌، به‌ڵام به‌ داخه‌وه‌ نه‌متوانیوه‌ جوابت بۆ بنووسمه‌وه‌. ئێستا له‌ کۆبوونه‌وه‌دامامۆستا دکتور ناجی عه‌بباس نامه‌ تازه‌که‌تی پێ نیشان دام. ویستم به‌و کورته‌ نامه‌ جوابت بده‌مه‌وه‌.

شه‌ش چوارینه‌
• ڕه‌وانشاد: عومه‌ر سوڵتانی (وه‌فا)

ئه‌تۆ په‌رژینی باغ و ده‌شتی تاســــــه‌‌ی
ئه‌تۆ بۆنی بزه‌ و عه‌تری هه‌ناســــــــه‌‌ی
ئـــــــــه‌تۆ خه‌رمانی هه‌ور و مۆمی یادی
گوڵی، به‌ندی دڵی، که‌وباڕی تاســــــه‌‌ی

دڵم به‌ باغچه‌ ده‌سووتێ
فروغ فه‌روخزاد
.

که‌س به‌ فکری گوڵان نییه
که‌س به‌ فکری ماسییان نییه‌
که‌س نایه‌وێ
باوه‌ڕبکا که‌ باغچه‌ خه‌ریکه‌ ده‌مرێ
که‌ دڵی باغچه‌ له‌ ژێر هه‌تاودا هه‌ڵمساوه‌
که‌ زه‌ینی باغچه‌ خه‌ریکه‌ ئارام ئارام

ڕاستکردنه‌وه‌ی شێعره‌کانی سه‌یفولقوزات
به‌شی 4: شێعری ژماره‌(5)، (6) و(7)

شێعری ژماره‌(5)
سه‌باره‌ت به‌م سێ تاکه‌ شێعره‌(ل102)، منیش ده‌گه‌ڵ نه‌زه‌ری کاک ئه‌نوه‌ر ته‌بام و، ئه‌گه‌ر به‌ من بایه‌ ئه‌و چه‌ند تاکه‌م نه‌ده‌هێنایه‌ ڕیزی شێعره‌کانی سه‌یفولقوزاته‌وه‌.

مه‌رجه‌کانی شێعربوون
.
شێعری چاک، چ به‌ شێوازی کێشی عه‌رووزیی(کلاسیک)، یا کێشی په‌نجه‌یی(خۆماڵی) یان کێشی ئازاد(نوێ: شێعری سپی| شێعری ئازاد| په‌خشانه‌ شێعر) ئه‌و شێعره‌یه‌ که‌ له‌ نێوان توێکڵ و کاکڵ یان فۆرم و نێوه‌رۆکدا، چه‌شنه‌ تێکئه‌ڵقاویی و تێکێشراوییه‌کی جوان و ڕازاوه‌ و خۆشکر له‌ جۆری ته‌ون ببیندرێ،

"ئایا هێمن ئه‌لكۆڵیست بووه‌؟!
دۆسته‌خوشکی به‌رێزم یای "مه‌رزه‌ جه‌و‌انمه‌رد" ئه‌و رۆژانه‌، بابه‌تێکی له‌ ژێر عینوانی: (بێکه‌س و هێمن باده‌ و شه‌ڕاب) نووسیوه‌ و له‌ چه‌ند ماڵپه‌ڕی کوردیدا وه‌ک (پێشمه‌رگه‌کان) و (کوردستاننێت) بڵاویکردۆته‌وه. دیاره‌ ده‌وه‌دا شك نییه‌ بابه‌ته‌که‌ له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌دا که‌ به‌ نێتی چاک و مه‌به‌ستی پاک و قه‌ستی لێکۆڵینه‌وه‌ نووسراوه ‌و،

ڕاستکردنه‌وه‌ی شێعره‌کانی سه‌یفولقوزات
(به‌شی 3):
شێعری ژماره‌(2)، (3) و(4)

گرینگی و بایه‌خی شێعری ژماره‌(2) واته‌: (کوردینه‌ تاکه‌ی..) له‌وه‌دایه‌ که‌ ڕێبازی سیاسی خه‌باتی گه‌لی کورد به‌ گشتی و، بنه‌ماڵه‌ی قازی به‌تایبه‌تی له‌و سه‌رده‌مه‌ی کوردستانی ڕۆژهه‌ڵاتی تێدا ره‌نگدراوه‌ته‌وه‌.